ช้างม่อยคือชุมชนทางทิศตะวันออกระหว่างพื้นที่เมืองเก่าและแม่น้ำปิง  เป็นหนึ่งในย่านประวัติศาสตร์สำคัญของเชียงใหม่ซึ่งมีมรดกทางวัฒนธรรมที่มีชีวิต (living heritage) ได้แก่ ชุมชนหัววัด บริเวณวัดชมพู วัดหนองคำ และวัดชัยศรีภูมิ อีกทั้งยังมีงานตีเหล็ก อาหารพื้นบ้าน งานหัตถกรรม เช่น ร้านตุงสามหาง ร้านผางประทีป และ ธุรกิจท้องถิ่นที่หลากหลาย 

การพัฒนาเมืองที่รวดเร็วและพัฒนาการทางเศรษฐกิจ-สังคม ส่งผลสู่พื้นที่ช้างม่อยผ่านการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ด้วยการเข้ามาของกลุ่มผู้ประกอบการรุ่นใหม่ที่ได้รับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจบนฐานการท่องเที่ยว ในบริบทเช่นนี้ก่อให้เกิดช่องว่างระหว่างกลุ่มชุมชนเก่าแก่และธุรกิจเดิมในพื้นที่ 

คณะวิจัยจึงเห็นความสำคัญของการผลักดันให้เกิดพื้นที่ร่วม และกลไกด้านนวัตกรรมทางสังคมในรูปแบบ ‘วิสาหกิจเพื่อสังคมช้างม่อย’ ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่างกลุ่มธุรกิจรายย่อยเก่าและใหม่ เพื่อร่วมสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจร่วมกัน

ผู้รับผิดชอบโครงการ: รศ.ดร. จิรันธนิน กิติกา คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 

โครงการนี้ต่อยอดความร่วมมือระหว่างสถาบันนโยบายสาธารณะ และ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ มูลนิธิเขียวสวยหอม และชุมชนช้างม่อย เพื่อร่วมกันพัฒนาต้นแบบเศรษฐกิจสร้างสรรค์ระดับชุมชน ผ่านกิจกรรมสร้างสรรค์และการเรียนรู้ร่วมกันให้เกิดเศรษฐกิจละแวกบ้าน  (Neighbourhood Economy) ผ่านการเชื่อมโยงผู้คน สินค้า วัฒนธรรม และพื้นที่สาธารณะสามารถเป็นกลไกสำคัญในการสร้างรายได้ และเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชน 

การดำเนินงานจึงเน้นสร้างความเชื่อมโยงระหว่างมรดกทางวัฒนธรรมที่มีชีวิตต่างๆ ผ่านเส้นทางรถราง สถานีรถราง  และส่งเสริมการใช้เมืองของผู้คน ด้วยการสร้างกิจกรรม Chang Moi Social Enterprise & Living Heritage Route โดยใช้รถรางไฟฟ้าของ “เขียว สวย หอม” เป็นสื่อกลางเชื่อมโยง 3 พื้นที่สำคัญ ได้แก่

1. ถนนช้างม่อยเก่า
2. ถนนสิทธิวงศ์
3. ถนนราชวงศ์

กิจกรรม “รถรางช้างม่อย” ได้จัดขึ้นในวันที่ 11 กันยายน 2569 ที่ผ่านมาเพื่อทดลองกิจกรรมสร้างสรรค์ เพื่อนำไปสู่การสร้างรูปแบบวิสาหกิจเพื่อสังคมของชุมชนช้างม่อยในระยะต่อไป

อัพเดทข้อมูลล่าสุด: 26 ตุลาคม 2569